విప్లవాన్నే శ్వాసించే భీమతో
కవిత వ్రాయించుకుంటున్న ఓ ప్రేమ
నీకు విప్లవాభివందనలు……!
సమస్యలపై గళమెత్తే ఈ గొంతు
నిన్ను చుస్తే తడబడుతుంది..
దానికి నడక జతకడుతుంది
నువ్వు కనిపిస్తే… అదీ కదలనంటుంది

నువ్వు ఎదురైనా ప్రతిసారి
నాకు మౌనమే మిగిలే…..!

అప్పటికి ప్రయత్నించా ..,
వర్షపు చినుకునై.. నిను
తాకాలని..,
ఎదురుచుసే పోద్దునై
నీ రాకను వీక్షించాలని..,
మట్టినై…నీ పాదం
కింద నలగాలని…!
కానీ..,ప్రతి చోట అవమానమే
ప్రతిసారీ తిరస్కారమే…!
అందుకే..,
అక్షరమై నిను ఆశ్రయిస్తున్న..,
కవితనై నీ నోట్లో నానుతున్న ..,
ప్రతీగా నీ నుంచి ..నాకు..,
చెప్పు దెబ్బలో/ చెంప దెబ్బలో
అక్కరలేదు…, కనిపించినప్పుడు
చిన్న చిరునవ్వు చాలు……
దోసిట్లో దాసుకొని..దాన్ని చూస్తూ
జీవితాంతం బ్రతికేస్తా…..!
ఇట్లు
By : Harish babu

Tags: , ,

This entry was posted on Thursday, July 4th, 2013 at 4:20 pm and is filed under Telugu literature. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed at this time.